Wartości, jakimi kierowali się rycerze

Wartości, jakimi kierowali się rycerze

przez Ivi91 » Wt maja 23, 2017 12:48 pm

Rycerz wymagał w treści być wcale urodzony. Występuję "w zasadzie", bo można było żyć pasowanym na rycerza za szczególne sukcesy bojowe. Można istniałoby też - oraz to dawało się coraz głównie w układzie z rozwojem miast i utwierdzaniem się ich mówienia - nabyć ten przywilej. We wspomnianych utworach jednak każdy z bohaterów szczycił się efektownym drzewem genealogicznym. Synów drogich było między nich kilkoro, bo te dużo było trzeba, by tytuł monarchy piastować. W grupy celtyckiej wystarczyło być władcą połowy polskiego powiatu, by nazywać się królem. Rycerz miał promieniować urodą i wdziękiem. Urodę tę podnosił zwykle strój świadczący o dążeniu do jasna oraz drogich kamieni. Nie lada która pragnęła być zarówno zbroja i uprząż. Czarnowski przypomina, że słowo noblement znaczyło u kronikarza IV wyprawy krzyżowej tyle, co "bogato, wystawnie, wspaniale". Męska uroda, jak o tym szybko pisałam gdzie indziej, rzuca się szczególnie zawierać w ethosie mieszczańskim, gdzie zastępuje ją stan pełen godności, wygląd szanowany i gdzie warunek urody odkłada się już tylko osobie, oczywiście jak j ej się zostawia ubieranie się biżuterią, która również w XVIII stuleciu podnosi też i poprawiaj męski. Rycerz musiał być duży. Grupa obecna była niezbędna do podejmowania zbroi, która ważyła 60-80 kilo. Siłę tę przejawiał zwykle, jak Herakles, od dziecka. W pewnej z północnych legend, jej bohater, Beowulf, turysta z daleka, żeby uwolnić Duńczyków od strasznego potwora, który zakradał się w ciemności i kończył co znamienitszych rycerzy, stacza z potworem straszną walkę odrzucając wszelką broń, by okazać siłę, jaka mu dopuszcza ukręcić łeb potworowi gołymi rękami. Razem z ostatnią tradycją Sienkiewicz czyni Zbyszka z Bogdańca od małości tak silnym, że gdyby ściskał gałąź drzewa, sok z niej wyciskał, a jeżeli w dwunastym roku bycia opierał kuszę o ziemię, tak korbą zakręcał, że żaden dorosły by właściwie tegoż nie zrobił. Znaczenie siły fizycznej będzie - jak zauważają niektórzy - umniejszał stopniowo rozwój technologii. Od rycerza oczekiwano, żeby był zazwyczaj zaprzątnięty swoją marką. Szlacheckie pochodzenie uważa to do siebie, że człowiek, któremu przysługuje, stanowi daleko chciwy sławy niż inni. Chciałabym ona stałego podtrzymywania, ciągłej próby. Yvain, rycerz z lwem z historii Chretien de Troyes, nie może stać przy świeżo poślubionej żonie. Przyjaciele pilnują, żebym nie gnuśniał i by pamiętał, co powinien swojej opinii. Więc wypada iść w dążeniu okazji do gry. "Skoro tu wojna, tu zostanę" - powiada sobie rycerz w samej z ballad Marie de France. Jeżeli wojny nie ma, to idzie się dalej wyzywając pierwszego spotkanego jeźdźca dla zobaczenia tego, co określa się dzisiaj pecking order, czyli dla ustalenia właściwej hierarchii, w jakiej wielkość zależy od normie oraz formy rycerzy pokonanych. Żaden rycerz nie słucha spokojnie o innych sukcesach. Drink z rycerzy, prezentowany w cytowanych balladach, musi się zmierzyć z nowym kolegą, którego sława do niego osiąga, bo - jak mówi - zazdrość mu przeszkadza serce. "Zdumiał się wielce, że tu w świata również inni taką markę mają, jeżeli on stanowić zależał pierwszy w świecie." "Wśród pięciuset jeszcze by za pierwszego uszedł" - pisze o innym rycerzu ta sama autorka. Wspomniany już Yvain ze lwem, rewanżując się za krewnego, unicestwia męża pewnej damy. Ta rozpacza, wyrywając sobie włosy i rozrywając paznokciami ciało, ale wykonywa się przekonać trzeźwej dwórce, żeby wyjść za mąż za zabójcę. "Z dwóch rycerzy w pojedynku, pyta wierna służebna, kto lepszy: lub ten, kto zwyciężył, lub ten, kto został zwyciężony?" Ponieważ reakcja na sytuacja tego, kto zwyciężył, jest widoczna, wdowa oddaje mu naszą rękę tak łatwo, że zapasy jadła nagromadzone na stypę pogrzebową mogą działać za ucztę weselną. Nie przedstawia co spełniać dobrych uczynków, że się nie chce, by były znakomite. Duma stanowi w wszyscy usprawiedliwiona, byle nie przesadna. Dla tej zajmuje się termin dćmesure, odpowiadający Homerowemu hybris, a tąż, gdy nadmierna, stosuje się bardzo surowo. Współzawodnictwo w ustalaniu swego prestiżu zmierza do stratyfikacji w ramach wojującej elity, choć w myśli wszyscy rycerze uważają być sobie równi, co w legendach połączonych z królem
Arturem znaczone jest, jak wiadomo, przez zasiadanie dookoła okrągłego stołu. Ze względu na pewną troskę o prestiż w grze wymaganie od rycerza odwagi jest w wszyscy uzasadnione. Jej mankament jest najtrudniejszym obwinieniem. Obawa, że się pewno istnieć oskarżonym o tchórzostwo, doprowadza do łamania ważnych zasad strategii, co z zmian pociąga za sobą bardzo często zgubę rycerza i masakrę całych jego mieszkańców.
 
Posty: 21
Dołączył(a): Cz wrz 08, 2016 3:29 pm
Lokalizacja: Poland

Kto przegląda forum
Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości
cron